BM Halsema’s voornemen tot het I-criterium voor coffeeshops; kleine analyse en gedachtegang

Burgemeester Halsema heeft de gemeenteraad geïnformeerd over haar voornemen van het invoeren van een ingezetenencriterium voor coffeeshops, wat inhoudt dat ‘alleen ingezetenen van Nederland toegelaten mogen worden in een coffeeshop’. U treft de brief hier in PDF: brief BM Halsema I-criterium voor coffeeshops. De agenda van raadscommissie AZ waar dit besproken zal worden met alle stukken voeg ik later toe, momenteel is dit te vinden in de dagmail van 8 januari 2021.

Ondergetekende is net als vele anderen groot aanhanger van (de politica) Femke Halsema, haar ideeënleer neem ik meestens een op een over met dien verstande dat Halsema dit uiteen weet te zetten op ook nog eloquente wijze en haar dit onderscheidt. Haar intreden in de Tweede Kamer sprak mij zeer aan, Halsema’s betogen en interrupties waren erg leerzaam voor ondergetekende. Ik zal haar in principe immer blind steunen, maar dat laat onverlet dat er natuurlijk verschillen van inzicht wel degelijk kunnen zijn, of dat een burgemeester met een praktijk van doen heeft waar deze primair niet zelf voor kiest maar wel moet steunen. De werking van bestuur of politiek is niet enkelvoudig. Maar ook ik steun burgemeester Halsema, van harte zelfs.

En toen was daar het I-criterium. 

Toen lag er plots een brief van burgemeester Halsema waarin zij aankondigt dat straathandel (‘illegale cannabismarkt’) een direct gevolg zal zijn van het beleid dat de burgemeester voorstaat.

Repressie werkt immer contra-productief, dat heb ik juist mede dankzij Femke Halsema ingeprent, wat ook objectief meetbaar is. Het weren van toeristen met als argument dat deze voor specifieke overlast zorgen terwijl deze overlast a. al was voor de grote drukte die BM Halsema aanwendt voor haar beleidsvoornemens en b. het niet mensen zijn die een jointje hebben gerookt die overgeven en urineren in portieken zoals BM Halsema in media als argument hanteert maar Amsterdammers en N-Hollanders die alcohol hebben gedronken, naast cocaïne-gebruik, stuit op vele praktische en bovenal principiële en onoverkomelijke bezwaren voor ondergetekende. Dat de straathandel die zal terugkeren in Amsterdam juist de kwetsbare jeugd zal trekken, is een van de vele onoverkomelijk bezwaren.

Het is rechtsconservatief beleid, repressief, contra-productief, en met oneigenlijke tot en met valse argumenten gebracht. Dat het werkelijke doel samenhangt met het verlangen van de stad een dorp te maken laat ik nog onverlet. Om alles uiteen te zetten vergt dat veel meer dan dit stuk, maar ondergetekende ziet werkelijk geen enkel argument voor het I-criterium. Amsterdam is een open, internationale stad waar iedereen welkom is, het internationale erfgoed grachtengordel Amsterdam komt iedereen toe en niet alleen een paar (mondig klagende) bewoners met de juiste ingangen bij het bestuur, waarop er natuurlijk beleid moet zijn om nadelige gevolgen tegen te gaan of te reguleren. Ook kent een stad per definitie bijvoorbeeld misdaad, net als dat mensen genotsmiddelen zullen gebruiken. Overlast is onvermijdelijk voor iedereen, een subjectief gegeven waarvan de mate bepalend is. Maar dat een stad anders is dan een hutje op de hei, dat klopt.

De overlast herkennen we allemaal, het definiëren en lokaliseren, niet doen of de stad Amsterdam hel op aarde is door toeristen of iemand die een jointje rookt, het op juiste en rationele wijze omgang hebben met de materie is vereist. Tegelijk zijn vele principiële vragen aan de orde.

Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, elk praktisch en principieel bezwaar uiteenzetten, het zijn er te veel. Laat ik afsluiten met de politieke factor. Burgemeester Halsema komt met beleid waar de gemeenteraad geen bevoegdheid heeft maar dit is zo zwaarwegend dat steun van de raadsleden onontbeerlijk is. De situatie die zich nu voordoet is dat de (rechts)conservatieve minderheid burgemeester Halsema steunt in het I-criterium, er zijn van dier kant al voorstellen zelfs, maar de (links)progressieve meerderheid niet waarbij ook onoverkomelijke bezwaren een rol kunnen en zullen spelen.

De vreemde situatie gaat verder want burgemeester Halsema sluit haar brief af met te kennen geven dat de mening van de gemeenteraad haar om het even is, het beleidsvoornemen uitgewerkt gaat worden. Dit betekent dat of de (links)progressieve meerderheid dit zomaar moet slikken, of er een breuk volgt. Of burgemeester Halsema trekt dit beleidsvoornemen terug. Elke uitkomst is pijnlijk, onwerkbaar en ongewenst, en momenteel ongewis.

Door Rolf Uhlhorn

Simpele Amsterdammer